|
|
|
16
de abril
ELEPHANT
USA, 2003
Dirección e guión: Gus Van Sant.
Interpretación: Alex Frost, Eric Duelen, John Robinson,
Elias McConnell, Jordan Taylor, Carrie Finklea, Nicole George,
Brittany Mountain, Alicia Miles, Kristen Hicks, Jason Seitz.
Producción: Dany Wolf.
Fotografía: Harris Savides.
Duración: 81 min.
Sinopse:
É un bonito día de outono. Eli, camiño
da clase, convence a unha parella de roqueiros para facerlles
unhas fotos. Nate termina o seu entrenamento de fútbol
e queda coa súa noiva Carrie para comer. John deixa as
chaves do coche de seu pai na conserxería do instituto
para que as recolla seu irmán. Na cafetería, Brittany,
Jordan e Nicole murmuran e critican ás súas nais.
Michelle vai correndo á biblioteca mentres Eli lle saca
fotos a John no vestíbulo. John sae do instituto e diríxese
aos xardíns con Alex e Eric. Parecía un día
calquera… pero non o é.
Elephant mergúllanos nas vidas de varios alumnos dun
instituto americano. Un día calquera coas súas
clases, o fútbol. As murmuracións e as relacións
sociais. O film amósanos as idas e vidas dos personaxes
desde un punto de vista que nos permite velos tal como son.
Para cada alumno que coñecemos, o instituto é
unha experiencia diferente: estimulante, traumática,
solitaria, agradable.
O interese de Gus Van Sant pola mocidade foi o rasgo distintivo
do seu traballo ao longo da súa traxectoria profesional.
En películas tan diferentes como O meu Idaho privado,
Todo por un soño e O indomable Will Hunting, Van Sant
sempre retratou á xente moza a punto de entrar no mundo
adulto.
Hai unha película que marca o punto de partida para a
idea de tratar a idea da violencia nos colexios, o traballo
do cineasta británico Alan clarke, tan aclamado pola
BBC en 1989 tamén chamado Elephant. Esta película
describía a violencia en Irlanda do Norte. Clarke titulou
a súa plícula así explicando que a violencia
é un problema tan fácil de ignorar como o feito
de ter un elefante no salón.
Elephant amósanos o mundo como unha gran matriz de camiños
entrecruzados, predetermiñados polos que deambulan os
seres humanos do mundo.
Elephant é contundente en todos e cada un dos seus planos.
Amósanos o mundo como un gran taboleiro no que os seres
humanos somos pezas que circulamos por liñas predetermiñadas.
A cámar de Van Sant persegue aos adolescentes protagonistas
da película repasando as liñas debuxadas no chan,
como se sobre estas pasasen un raís polos que circular
nun travelling infinito, a utoía impsible do filme.
Tralos camiños, o primeiro que nos chama a atención
son os rituais. Rituais que o son todo. O primeiro, o propio
transitar polo mundo como corpos inconscientes da súa
propia predeterminación. Os mozos de Columbine conviven
nun océanos de actitudes ritualizadas a través
das cales construír a súa propia identidade. Actitudes
e accións que van desde o simple saúdo codificado
entre John e Elias no correor do instituto ata o xesto de posar
ante a cámara dun compañeiro de curso. E aquí
nace outra gran reflexión da película: como as
apariencias o constitúen todo no noso mundo, no que a
imaxe do éxito se converteu no elemento máis valorado
do ser humano.
ARQUIVO
DO CINECLUB XIRIA
Clica
aquí para ver as fichas dos filmes proxectados nas tempadas
anteriores
|
